Մոռացություն բեր – Հրաչուհի Ալիխանյան

Հեղինակ` Հրաչուհի Ալիխանյան
Երաժշտություն` Secret Garden – White Stones – Appassionata

“Մոռացություն բեր”

Ցնցի՛ր ուսերս, խնդրում եմ, ցնցիր,
Ինձ ուշքի դու բեր,
Ցնցի՛ր, ցնցումով մի զգայացիր
Մոռացությո՛ւն բեր:
Հուշիր, թե ինչպես հիմա առանց քեզ ես պիտի ապրեմ,
Ինչպես հուշեցիր,
Թե ինչպես քեզնով ու քեզնում շնչեմ:
Ցնցի՛ր ուսերս ` ցնցելով հոգուս փակուղիները,
Որտեղ ամենուր քեզ եմ ես պահել,
Ցնցիր հույզերս, ցնցելով մտքիս անցուղիները,
Որտեղ ամենուր քեզ եմ փայփայել:

Սովորեցրիր ինձ սիրել ու սիրվել…
Տվեցիր հրաշք, հուր նվիրեցիր:
Հուրն այդ հիմա իմ աչքերին տիրել,
Այրվում է սիրուց քո անծայրածիր:
Ցնցիր, որ թափվի աչքերիս հուրը,
Ցնցիր, թող լույսը աչքերիս թափվի,
Առանց քեզ , սեր իմ, կյանքս թափուր է,
Առանձնությունը, ավա՜ղ, հարթմնի:

Բերածո սերդ իմ միջից հանիր,
Տար այն նորից ետ,
Տանջում է ինձ այն:
Դու կարող ես հեշտ, առանց սոսկումի,
Սերն այդ մանրացնես, սպանես անձայն:

Ցնցի՛ր ուսերս,
Թող, որ ցնցումից
Թափվեն հույսերս ու …
Սե՜րս թափվի։
Սեղմիր քունքերս,
Ու քո ձեռքերից
Իմ զարկերակը, թող, որ սթափվի:
Հետո սեղմիր ինձ կրծքիդ մե՜կ անգամ,
Մի վերջին անգամ…
Առաջի՜ն…
Վերջի՜ն…
Առանց վայրկյան իսկ նույնիսկ վարանման,
Այդ պահի համար ես կյանքս կտամ:

Սեղմիր ինձ կրծքիդ:
Թող ցրտությունդ գոնե գեթ մի պահ
Մոռացվի հանկարծ,
Երանի, որ ես զգամ հպումդ,
Նայեմ աչքերին քո խորաթափանց,
Քո պինդ ձեռքերում
Դառնամ բյուրեղիկ,
Ու բնազդաբար առկայծեմ սերն իմ:
Քո գրկում դառնամ անզոր մի կնձիկ`
Քեզնով ջերմանամ:
Եվ վերջին անգամ ասեմ…
Սիրո՜ւմ եմ…

Հավերժ…

Անսահման…

12.03.2010

Advertisements

Leave a comment

Filed under Հրաչուհի Ալիխանյան

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s